| Bob 70-71 Home
Latest
News
70-71
Teams
A-Z
Players
Quiz
Thirty
Years Ago!
Articles
Where
are they now?
Quizlet
Links
Guestbook
E-mail me
Chat
About
Bob 70-71
|
Met
Clyde is Alles Best
by
Jelle Vanhijfte
'Johan' Juni 2001, nr.6,
p.171.
In 1977 had
ik het niet makkelijk. Ik was net in mijn pubertijd
beland en bovendien Feyenoordsupporter. Dat was geen
feest zeker in de jaren na 1974, toen Feyenoord diep
viel. De bodem werd bereikt in het seiloen 1977-78, toen
de club op de tiende plaats in de eredivisie eindigde -
na 1957-1958 de laagste klassering in de clubhistorie.
Zowat elke maandagochtend werd ik op school verwelkomd
door mijn Ajax-vriendjes, die handenwrijvend klaarstonden
om me, na het zoveelste puntverlies, gezamenlijk te
kielhalen. Om deze pijnlijke momenten te ontlopen, leek
het me wijzer om de school op maandag zo nu en dan voor
gezien te houden. De enige waarmee ik enige
lotsverbondenheid voelde in die tijd was meester Wink, de
aardrijkskundeleraar, tevens een fanatiek
Feyenoord-aanhanger. De hele maandag liep hij rond met
een gezicht als een oorwurm als Feyenoord weer eens een
zeperd had opgelopen. Op zo'n dag kon je maar beter geen
les van hem hebben, onschuldige pubers bleken prima
objecten om je op af te reageren.
Als ik 's avonds in bed lag en de meest recente nederlaag
van Feyenoord overdacht keek Willem van Hanegem vanaf een
Dreft-poster aan de muur op meneer. Willem, mijn held.
Die had Feyenoord naar grote hoogten gestuwd.
Kampioenschappen, Europees kampioen, wereldkampioen,
Uefa-cup. Maar Willem was weg. En Clyde was gekomen.
Clyde Best was een enorme neger met een baard. Hij stond
in de spits, maar daar was in mijn ogen alles mee gezegd.
Hij maakte in een heel jaar drie goals. Drie! Wat deed
die man hier? Wie had hem gehaald? Waar kwam hij vandaan?
Clyde Best werd mijn Kop van Jut en ik werd zijn meester
Wink.
Alles wat er mis was met Feyenoord schoof ik hem in de
schoenen. Hij werd de verpersoonlijking van het verval,
van de ontreddering, van de wanhoop. Voordat ik er erg in
had was hij alweer met de noorderzon vertrokken.
Vele jaren later dacht ik nog wel eens aan Clyde Best. Op
een gegeven moment vroeg ik me zelfs af of deze man wel
echt had bestaan of dat hij slechts een idee-fixe was
geweest ontstaan in de bange geest van een puber, die een
boom van een spits zag lopen, die wel wilde scoren,
maar'm er niet in kon krijgen.
Ik besloot hem op te sporen. Ik ontdekte dat Clyde Best
bij West Ham United had gespeeld en daar een gewaardeerd
voetballer was geweest, die regelmatig scoorde. Hij won
in 1975 met West Ham zelfs de heilige FA Cup. Was dit
dezelfde Best? Ik kon mijn oren nauwelijks geloven. Deze
man, die nog geen deuk in een pakje boter kon schoppen,
een succesvolle spits, geliefd bij zijn achterban? De
verwarring was compleet.
Om licht in de duisternis te scheppen, spoorde ik zijn
telefoonnummer op en belde naar de Bermuda's waar hij is
geboren en waar hij weer woont. Er moest warden
afgerekend met het verleden. Ik had vragen, ik wilde
antwoorden. Als de telefoon wordt opgenomen, klinkt een
diepe zware mannenstem. Ik vraag of ik hem heb wakker
gebeld en hij zegt ja. Ik denk bij mezelf: mooi,
toch nog een beetje genoegdoening na al die jaren leed,
die hij mij bracht in De Kuip.
Maar naarmate het gesprek vordert, blijkt hij een heel
aardige kerel. Vriendelijk. Intelligent. Een voetballer
die begrijpt dat er meer in het leven is dan voetbal. Die
er niet meer van maakt dan het eigenlijk is: een
spelletje. Kom daar eens om tegenwoordig. Ik stel meteen
de hamvraag: in godsnaam, waarom heb je in een seizoen
bij Feyenoord maar drie goals gemaakt?
Hij zegt dat de dingen gaan zoals ze gaan, Feyenoord was
een grate club met een rijk verleden, maar het heden
hield niet over, zoiets. Ik bijt door en zeg dat hij bij
West Ham wel aan de lopende band scoorde. 'Tja: zegt
Clyde, 'voetbal is een teamsport. Het is makkelijker een
aanval af te slaan dan op te zetten'.
Een vette schaterlach. 'Doelpunten maken is het
moeilijkst van alles, daarom verdienen spitsen zo veel
geld.' Clyde zegt dat hij technisch heus wel oké
was. 'Ik heb er in
Nederland genoeg gezien die slechter waren dan ik.'
Clyde Best, die ook nog een tijdje bondscoach was van
Bermuda, volgt Feyenoord nog altijd op tv. 'Ze hebben in
de tweede competitiehelft veel verloren hè?' Ik kan het
niet ontkennen, hij heeft het zelf gezien. Hij trekt een
vergelijking met zijn periode in De Kuip. 'Het is niet zo
dat spelers willen verliezen, maar zo gaat dat soms.
Kijk je wel eens naar paardenraces?'
Ik zie wel eens wat, zeg ik nonchalant. 'Laatst was de
Kentucky-derby en het favoriete paard bereikte de meet
niet eens. Dat bedoel ik.' Ik begrijp het volledig. Tot
slot vraag ik hem wat hij zou doen als Feyenoord hem zou
bellen om coach te worden. Clyde schiet in de lach. 'Ik
zou denken dat ze een steekje los hadden zitten.
Als ik de hoorn heb opgelegd kijk ik nog eens goed naar
het nummer. 001, inderdaad de code van Bermuda. Die
Clyde, ik zie hem liggen in een schommelstoel, een pina
colada in de hand.
Voetbal is maar een spelletje.
(Jelle
Vanhijfte)
Uw voorkeur?
Schrijf
Johan op johan@temabv.nl
|
Return to
West Ham
Return to Clyde Best |